Odc. 56. Nigdy nie chodzi o to, o co naprawdę chodzi… Gabor Maté

with 8 komentarzy

W dzisiejszym odcinku Agnieszka z drżącym sercem dzieli się wrażeniami po obejrzeniu wystąpienia dr. Gabora Maté, które miało miejsce w Londynie, 15 czerwca 2019 r. na konferencji Trauma Matters zorganizowanej przez WeCoproduce.

Dr Gabor Maté to kanadyjski lekarz węgierskiego pochodzenia.

Obecnie zajmuje się wystąpieniami i pisaniem książek na tematy takie jak: uzależnienia, rozwój dzieci czy wpływ stresu na zdrowie. W każdy z tych tematów wnosi nie tylko naukowe spojrzenie oraz własne doświadczenie, ale także ogromną empatię i szersze spojrzenie. 

Agnieszka opowiada dlaczego zdecydowała się polecieć do Londynu, aby posłuchać dr Maté na żywo.

Mówi o tym, za co najbardziej ceni jego pracę oraz dzieli się swoimi wrażenia z konferencji. W tym odcinku nie tylko sporo ciekawych myśli i wartościowej wiedzy, ale także dużo osobistych emocji, ponieważ spotkanie z Gaborem Maté było dla niej spełnieniem wielkiego marzenia. 

W dzisiejszym odcinku podcastu posłuchasz także rozmowy na temat kilku myśli usłyszanych podczas konferencji, takich jak: 

„Najlepsze, co możemy dać swoim dzieciom to własne zdrowie.”

„Nigdy nie chodzi o to, o co naprawdę chodzi.”

I choć nie sposób opowiedzieć wszystkiego, co przeżyła podczas kilkugodzinnego wkładu, to ma nadzieję, że znajdziesz coś specjalnie dla siebie w tym odcinku. Jeśli temat Cię zainteresuje i będziesz miała ochotę na więcej, pisz! W notatkach pod odcinkiem znajdziesz też tytuły książek dr Maté oraz odnośniki do jego wystąpienia na TEDex i dwóch ciekawych podcastów, w których opowiada szerzej na temat swojej pracy. 

 

POSŁUCHAJ ODCINKA

 


NOTATKI

Gabor Maté – strona główna TU

Zacznij od TEDex

Władza uzależnienia i uzależnienie od władzy – TEDxRio+20 POSŁUCHAJ TU (film z polskimi napisami)

PODCASTY z Gaborem Maté warte wysłuchania

Tim Ferriss Show – odcinek z Gaborem Maté TU 

Sounds True – bardzo ciekawa rozmowa o uleczeniu TU 

KSIĄŻKI Gabora Maté

NA TEMAT WYCHOWANIA DZIECI 

„Więź. Dlaczego rodzice powinni być ważniejsi od kolegów”, książka napisana z Gordonem Neufeld’em

NA TEMAT UZALEŻNIEŃ

„In The Realm of Hungry Ghosts: Close Encounters With Addiction”

NA TEMAT WPŁYWU STRESU NA CIAŁO I CHOROBY PRZEWLEKŁE

Polska wersja, dostępna obecnie w bibliotekach : „Ciało a Stres. Jak uniknąć fizycznych kosztów ukrytego stresu.” 

Wersja oryginalna: „When the Body Says No: The Cost of Hidden Stress”

NA TEMAT DEFICYTÓW UWAGI – ADHD

„Scattered Minds: A New Look at the Origins and Healing of Attention Disorder”

 

ORAZ OBIECANE ZDJĘCIE Z KONFERENCJI… :) 

 

Przeczytaj wpis na temat tego spotkania: Warto spełniać marzenia! TU


ZAPISZ SIĘ

aby OTRZYMAĆ DOSTĘP DO WYJĄTKOWEGO ODCINKA oraz powiadomienia o nowych odcinkach.

ZAPISZ MNIE NA LISTĘ


JAK SŁUCHAĆ PODCASTU


DODAJ OPINIĘ

Dodaj opinię TAM, GDZIE SŁUCHASZ naszej audycji (aplikacja na telefonie, Spotify, Soundcloud, YouTube).

To dla nas ważne. Dzięki temu kolejna Kobieta trafi do naszego grona. :*


DOŁĄCZ DO ROZMOWY

Jesteśmy ciekawe jaki jest Twój punkt widzenia na tematy poruszone w dzisiejszym odcinku?

Napisz o tym w komantarzu. Zajmie Ci to tylko chwilę. :*


MASZ POMYSŁ NA TEMAT?

Napisz w komentarzu lub  email (TU).

Bardzo chętnie rozmawiamy na tematy, o których do nas piszecie. :*

Spodobało Ci się? Podziel się! Zajmie Ci to parę sekund... :*

8 Responses

  1. Kasia
    | Odpowiedz

    Wow! Agnieszka… Dziękuję za tą relację, a szczególnie za zdanie, że nie jest zadaniem dziecka, by odbudowywać most między nim a rodzicem…
    Bardzo mnie to dotknęło, bo byłam przekonana, że jest dokładnie odwrotnie.

    • Agnieszka
      | Odpowiedz

      Kasia, dziękuję za te słowa! Cieszę się, że w tym gąszczu zdań z konferencji znalazłaś te, które przemówiły do Ciebie najmocniej właśnie w tym momencie. :*

  2. Ola
    | Odpowiedz

    Agnieszka, też dziękuję za relację z wykładu z Gaborem. Gdzieś mi się tam zawsze przewijał w tle, ale nigdy nie czytałam jego książek ani nie oglądałam na youtube. Ale po tym co usłyszałam – dziś zarezerwowałam książkę w bibliotece!

    I chciałam zapytać o mindfulness i o to że „nigdy nie chodzi o to, o co naprawdę chodzi”. Jak się ma jedno do drugiego? Chyba, że odpowiedź była w waszej rozmowie, ale nie dosłyszałam…

    • Agnieszka
      | Odpowiedz

      Ola, dziękuję serdecznie za Twój komentarz. Cieszę się, że udało mi się zwrócić Twoją uwagę na Gabora i jestem bardzo ciekawa Twoich przemyśleń po przeczytaniu książki! Napisz koniecznie, jak już skończysz czytać. Wypożyczyłaś „Więź” czy „Ciało, a stres”?

      Odnośnie Twojego pytania o mindfulness i zdanie, że „nigdy nie chodzi o to, o co naprawdę chodzi”… Kiedy usłyszałam te słowa na konferencji, przeżyłam prawdziwy moment AHA. W jednej chwili poczułam, że w końcu potrafię w pełni otworzyć się na mindfulness, który rozumiem jako życie w TU i TERAZ (swoją drogą poruszałyśmy ten wątek jakiś czas temu w odcinku 43.). Przyznam, że zawsze bałam się trochę tej koncepcji życia w TU i TERAZ. Wydawała mi się „nudna” i nieżyciowa. Bo jak mogłabym zapomnieć o swojej przeszłości i przyszłości? Przecież to jest coś, o czym cały czas rozmyślam! ;) O ile mam świadomość, że pewnie są to wymówki przestraszonego umysłu, który mógłby się uwolnić od tego przywiązania do przeszłości i przyszłości i mielenia w kółko strachami „a co jeśli”, o tyle przyznaję szczerze, że takie odczucia miałam wobec tych technik. O ile staram się medytować i odczuwam na własnej skórze bardzo dobre efekty tych praktyk, o tyle ciągle miałam przed nimi pewien opór. Bo nie wiem, czy chciałabym żyć tylko w tu i teraz i być jak Eckhart Tolle. ;)

      Kiedy usłyszałam słowa Gabora na konferencji, poczułam nagle wolność od tych strachów. Zrozumiałam, że nie chodzi o to, aby zapomnieć o przeszłości i nigdy nie myśleć o przyszłości, ale że chodzi o to, aby oderwać to co jest tu i teraz od tego co było lub będzie. Czyli patrzeć na sytuacje takie jakie są w danym momencie. I tak, jak podałam przykład z samolotem – kiedy steward pyta czy mogę się przesiąść nie muszę być dla niego niemiła. On w tym momencie pyta tylko czy się przesiądę. I choć ja mam ochotę wybuchnąć płaczem, bo cała ta podróż jest dla mnie połączona z wieloma bolesnymi wspomnieniami, które „odpalają się” w momencie, gdy on pyta o prostą rzecz. A wcale tak być nie musi (w idealnej teorii, oczywiście, bo aby tak było to potrzeba praktyki „odklejania” od siebie tego co było od tego co jest). Tak to rozumiem i odczuwam dziś. Daj znać, czy było to pomocne? :*

      Idę pakować walizki, bo jutro kolejna podróż. Zobaczymy, jak mi wyjdzie praktyka mindfulnessu. ;)

      Pozdrawiam Cię serdecznie!
      Agnieszka

  3. Ola
    | Odpowiedz

    Agnieszka, dziękuję za Twoją odpowiedź! Chyba pierwszy raz napisałam coś na forum publicum a tu taki miły i obszerny odzew :)
    Będę czytać tą książkę o stresie, bo to jest bardziej palący u mnie temat. Zamówiłam ją w bibliotece i dopiero dzisiaj dostarczyli ją do mojej filii, także jak ja poczytam, to się odezwę.
    Tak, to wytłumaczenie o ”odklejaniu się” jest pomocne, dzięki. Ja też często jestem w przeszłości i przyszłości i rozkminiam to w głowie, czasami mój umysł pracuje tak ciężko jakby obliczał trajektorię rakiety wystrzeliwanej w kosmos! Choć jakoś już mniej ostatnio się to dzieje, na szczęście dla mojego organizmu. I myślę, że mimo obaw przed pozostawieniem przeszłości i przyszłości im samym sobie, to bycie tu i teraz jest uwalniające.
    Mam nadzieję, że Twoje kolejne podróże były przyjemne…?
    Serdecznie pozdrawiam,
    Ola

    • Agnieszka & Gosia
      | Odpowiedz

      Ola, dziękuję za odpowiedź! :*
      Szczerze mówiąc, to ja też jestem z tych, którzy nie za często piszą coś na formum (poza blogiem i podcastem, ale to zupełnie inna historia ;) ).
      Daj znać jak będziesz po lekturze książki. Jetem ciekawa Twoich przemyśleń.
      Co do bycia w tu i teraz, to faktycznie bardzo pomocne narzędzie do uspokajania ciężko pracującego umysłu, w sytuacjach, w których mógłby odpocząć, a nie chce. :)
      Kolejne podróże były bardzo przyjemne i cała wycieczka do Londynu udana. Do tej pory nie przepadałam za tym miastem, ale te kilka dni pozwoliło mi zakochać się w nim bez pamięci. Mam nadzieję, że niebawem tam wrócę.
      Pozdrawiam serdecznie,
      Agnieszka

  4. Ola
    | Odpowiedz

    Agnieszka, mieszkam Londynie i jak będziesz tu następnym razem i będziesz potrzebowała przewodnika – daj znać :)

    • Agnieszka & Gosia
      | Odpowiedz

      Ola, dzięki! Bardzo chętnie napiszę, jak będę planować kolejną wycieczkę do Londynu.:)
      Mam wrażenie, że jest tak dużo do zobaczenia w tym mieście… Sama wiesz! Jak Ci się tam żyje i mieszka? Masz swoje ulubione miejsca?

Leave a Reply

Zapisz się, jeśli chcesz otrzymać dostęp do wyjątkowego odcinka!